1948 - 1957
1948
Po tym jak przełączniki wodoodporne zaczęto produkować tradycyjnie z odlewu lub porcelany, firmie Berker udało się wyprodukować rewolucyjny przełącznik obrotowy z tworzywa prasowniczego. Gwint przełącznika obrotowego był wtłaczany w prowadnice, a dźwigienka posiadała uszczelkę gniazda smarowniczego. Przez to był on wtedy uznawany za wodoszczelny i przez dziesiątki lat najważniejsze cechy konstrukcji przełącznika nie uległy zmianie.
1950
Po tym jak Berker osiągnął sukces rynkowy dzięki zastosowaniu opatentowanej 3-krotnej puszki podtynkowej, zakład w 1950 roku czyniąc krok do przodu wprowadził wielokrotne listwy wtykowe.
W ciemności człowiek szuka światła. Ale jak ma znaleźć włącznik do światła, skoro jest ciemno? Rozwiązanie Berker: Świecący w ciemnościach napis LICHT, umieszczony na środku przycisku.
W połowie stulecia monterzy i instalatorzy musieli poznać nowe cztery litery: O-S-T-A. Skrót pochodził od „Ohne Stemm-Arbeiten“ (instalacja bez kucia bruzd). Berker wprowadził program OSTA wspólnie z firmą AEG, a specjalna seria produktów Berker nosiła nazwę „Imputz“. Prezentowany włącznik Imputz posiadał ponadto niewielką lampkę ostrzegawczą, która informowała o tym, czy światło w pomieszczeniu z tyłu jest włączone, czy wyłączone.
1957
Obudowy włączników były kolorowe jak obrazki, a zaprezentowany kolorowy prototyp nosił nazwę „Chagall“. Nigdy jednak nie trafił na rynek.